θανάσης τριαρίδης * Η επερχόμενη πείνα 

 

 

 

θανάσης τριαρίδης

 

 

Η επερχόμενη πείνα

ή

όταν οι άνθρωποι ρίχνουνε τον κλήρο

 

 

 

σημείωση για την ηλεκτρονική έκδοση

 

 

 

Στο βιβλίο αυτό καταγράφω μια οπτική (: μιαν αίσθηση) για την τραγωδία και για την τραγική μόλυνση, έτσι όπως αυτή γεννήθηκε, διέγραψε την ακαταλόγιστη τροχιά της και κειμενοποιήθηκε μέσα στην ελληνική αρχαιότητα. Πιστεύω πως η τραγωδία δεν εκφράζει καμία τάξη αλλά αντιθέτως μια βαθιά ανθρώπινη συνειδησιακή πείνα που ακυρώνει την κάθε τάξη. Αυτό το σύμπλοκο ενός αρχαίου μνημειωμένου (ενταφιασμένου) κειμένου και μιας διαρκώς ερχόμενης συνειδησιακής πείνας συνιστά το μεγάλο μετα-λογικό (ή και μετα-διανοητικό) αίνιγμα (: κόλπο) που μας τραβά (και θα μας τραβά) στην τραγωδία, όπως τραβούν οι δίνες τα καράβια.

 

Επίσης πιστεύω πως η αριστοτελική «κάθαρση» είναι μια απαίσια φενάκη, μια μέθοδος ταρίχευσης της τραγωδίας και μετατροπής της σε ηθική/θεολογική παραβολή. Κατά την γνώμη μου, η τραγωδία υπάρχει για να μολύνει και όχι για να νουθετήσει ή να λυτρώσει ή να σώσει. Για μένα, το μόνο ζωντανό τραγικό στοίχημα είναι ετούτη η μόλυνσή μας – με άλλα λόγια, οι ξαναμμένοι θεατές να μπούμε μέσα.

 

***

 

Το βιβλίο υποστήριξαν με την ανάγνωσή τους ο Κυριάκος Αθανασιάδης (ενόσω γράφονταν), ο Θανάσης Φωτιάδης και ο Γιάννης Ευαγγέλου (στην τελική του μορφή). Ο Φωτιάδης, για μια ακόμη φορά, έκανε και τον φιλολογικό έλεγχο των αποσπασμάτων που περιέχονται στο κείμενο.

 

Και αυτό το βιβλίο μου κυκλοφορεί ελεύθερο από κάθε «πνευματικό δικαίωμα» και μπορεί να αναπαραχθεί εν όλω ή εν μέρει χωρίς οποιαδήποτε άδεια.

 

***

 

Η Επερχόμενη πείνα και η γενικότερη συλλογιστική μου για την τραγική μόλυνση είναι αποτέλεσμα μιας (προγραμματικά ατελέσφορης – και πώς αλλιώς;) αναζήτησης δυόμιση δεκαετιών: συγκροτήθηκε περίπου πειθαναγκαστικά σε κείμενο για την ανάγκες του κύκλου σεμιναρίων για την αρχαία τραγωδία που έκανα στη Θεσσαλονίκη τον Φεβρουάριο και τον Μάρτιο του 2009. Έτσι, κατά κάποιον τρόπο, οφείλεται στους 55 ανθρώπους που επί έξι Τετάρτες βρέθηκαν σε έναν πάνω όρoφο – καθώς και σε όσους θα ήθελαν να είναι εκεί και δεν το μπόρεσαν.

 

 

Θ. Τ. – Οκτώβριος 2009