Θανάσης Τριαρίδης

 

Ο Ναζωραίος στους κάμπους

 

 

 

Δεν πιστεύω στην Εκκλησία με κεφαλαίο Έψιλον την αντιλαμβάνομαι ως ένα μαντρί που φυλακίζει κανείς τους ανθρώπους απειλώντας τους με τους κεραυνούς της Μίας Αλήθειας τους. Δεν πιστεύω στους ανθρώπους που αυτοαποκαλούνται Άγιοι και Ποιμενάρχες συνήθως έτσι ευφημίζουν τους εαυτούς τους οι δεσμοφύλακες. Κι όταν ακούω έναν Αρχιεπίσκοπο να απαγορεύει τον Αριστοφάνη στα προάυλια των ναών του, νιώθω πως ακούω μια φυγόκεντρη δήλωση ωμής ειλικρίνιας: εκεί που βασιλεύει το φασιστικό ο μη ων μετ εμού κατ εμού εστί δεν μπορούν να έχουν θέση ο θεραπευμένος Πλούτος και η Λυσιστράτη.

 

Η Εκκλησία η κάθε Εκκλησία ήταν και είναι στον πυρήνα της ένας θεσμός θανάτου δηλαδή: ένας θεσμός διαχείρισης του φόβου του θανάτου, μια αποθέωση του τρόμου που απαξιώνει κάθε εκστατική ανθρώπινη επιθυμία. Ο τρόπος με τον οποίο ο Χριστιανισμός ενοχοποίησε την σεξουαλική λαχτάρα και την μετέγραψε στην συνείδηση των ανθρώπων ως ρυπαρή αμαρτία είναι ίσως το τρανότερο παράδειγμα του πώς σκλαβώνονται οι άνθρωποι για να αναμεταδώσουν μες στους αιώνες την ίδια τους την σκλαβιά. Η ιεροτερη αναπαραγωγική διαδικασία της φύσης πολεμήθηκε από όλους τους μονοθεϊσμούς ως έργο του Διαβόλου (ο Διάβολος, να μια ακόμη μεγαλειώδης εφεύρεση φόβου). Με την ίδια λογική που εκατομμύρια άπιστοι σφαγιάστηκαν, εκατομμύρια γυναίκες κάηκαν ως μάγισσες επειδή με την εμφάνισή τους προκαλούσαν διέγερση στους άντρες ολάκερος ο κόσμος πεταλώθηκε στα στεροτυπα του τρόμου. Οι Πατριάρχες, Πάπες, Αρχιεπίσκοποι, Μουφτήδες, Αρχιρραβίνοι και λοιποί ποιμενάρχες δεν δίστασαν και δεν διστάζουν να ευλογήσουν τα όπλα που σκοτώνουν, τα σπαθιά, τα κανόνια και τις βόμβες, φτάνει αυτά να σκοτώνουν για λογαριασμό του δικού τους Πατέρα Παντοκράτορα Μοναδικού Αλάθητου Θεού κι αυτοί οι ίδιοι στιγματίζουν κάθε ελεύθερη ερωτική επαφή (δηλαδή: κάθε λαχτάρα ζωής) ως απόδειξη πορνείας και απειλούν με τα φριχτά καζάνια της κόλασής τους.

 

Ο μη ων μετ εμού κατ εμού εστί: για αιώνες όποιος τολμούσε να υπαινιχτεί κάτι διαφορετικό, ονομάζονταν ευθύς αιρετικός και αντίχριστος - και το τέλος του ήταν προδιεγεγραμμένο. Η ορθόδοξη Εκκλησία αφάνισε τα έργα του Πλήθωνα και πάνω στην ακμή της Αναγέννησης το Βατικανό δεν δίστασε να κάψει τον μεγαλύτερο φιλόσοφο του καιρού του: ο Τζορντάνο Μπρούνο δεν δολοφονήθηκε μια νύχτα σε ένα σοκάκι μα κάηκε μέρα μεσημέρι στο κέντρο της Ρώμης ενώ το πιστό πλήθος τον έβριζε και παρότρυνε τους δημίους του.

 

Ας μην παρεξηγηθώ δεν αποστρέφομαι τα εκατομμύρια όσων πιστεύουν στις θρησκείες είμαστε άνθρωποι και οφείλουμε να λογαριάσουμε για ιερή κάθε ανθρώπινη επιλογή που δεν βλάπτει τους άλλους, κάθε ανθρώπινη επιθυμία, κάθε ανθρώπινη απόπειρα για προσευχή (ακριβώς γιατί και η προσευχή η κάθε προσευχή- είναι ανθρώπινη έκφραση). Αποστρέφομαι αυτούς που πήραν τούτη την ανάγκη (: την ανάγκη μας) για ένα καταφύγιο ή για ένα στήριγμα και την έκαναν βία και ισχύ της απέραντης σκοταδιστικής εξουσίας τους. Αποστρέφομαι αυτούς που ονομάζουν την λαχτάρα αμαρτία και το μίσος ουράνια εντολή αυτούς που θέλουν τους ανθρώπους τυφλούς και σκλάβους γιατί έτσι θα τους κρατήσουν για πάντα μέσα στη σπηλιά τους.

 

Έχουμε να ελπίζουμε λογαριάζω τούτες τις επιφυλλίδες για σποριές δεν μπορούν να είναι τίποτε περισσότερο από μια πιθανότητα. Μα ας σκεφτούμε πόσο μακριά από όλο αυτό το πλέγμα της βίας και του θανάτου στέκεται εκείνος ο ανυπότακτος Ναζωραίος που γυρνούσε στις αμμουδιές της Γενισαρέτ μαζεύοντας τις πόρνες και τους τελώνες. Το έχω γράψει και άλλοτε: αν εκείνο το παλαιό εκστατικό φαινόμενο του Ιησού συνεχίζεται μέσα και πέρα από τον χρόνο, είναι μακριά από τις σιδερόφραχτες Εκκλησίες και τους Ιεροεξεταστές της - ελπίζω εντός των απελπισμένων και αποδιωγμένων, ελπίζω ανάμεσα στους μεθυσμένους pagani (: τους χωρικούς) του Αριστοφάνη που ιδρωμένοι γιορτάζουν το (έστω και πρόσκαιρο) τέλος του πολέμου και των πολέμων, την ήττα των φόβων μας και του φόβου.

 

 

(Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Μακεδονία της Κυριακής, στις 8-8-2004. Περιλαμβάνεται στο βιβλίο Σημειώσεις για το τρεμάμενο σώμα που εκδόθηκε την άνοιξη του 2006 στη σειρά Αντιρρήσεις των εκδόσεων Τυπωθήτω.)