Θανάσης Τριαρίδης * Ich bebe

Ο Φραγκίσκος και τα μυρμήγκια

Αγάπαγε πολύ, που λες, τα μυρμήγκια ο Φραγκίσκος

(κι όλα, βέβαια, τα ταπεινά της πλάσης),

που κάποτε αποφάσισε να τα φιλήσει.

Έπεσε μπρούμυτα, λοιπόν, σε μια μυρμηγκοφωλιά

κι άρχισε να τα φιλάει τα μυρμήγκια,

«ευλογημένα να 'σαστε, μυρμήγκια μου» έλεγε και ξανάλεγε,

και δώσ' του να χώνει το πρόσωπό του στη γη.

Και μαζεύτηκε κόσμος γύρω του και τον κοιτούσε

κι όλοι τον θαύμαζαν για την ταπεινότητά του –

και τη φτιάχνανε κιόλας τη νέα ιστορία

που θα έκανε τον γύρo της Τοσκάνης,

τον γύρο ολόκληρου του κόσμου.

Κι όταν τέλειωσε,

σηκώθηκε ο Φραγκίσκος

κι ούτε που το κατάλαβε τι είχε γίνει –

που τα μυρμήγκια ήσανε λιωμένα πάνω στα χείλη του,

λιώμενα πάνω στο πιγούνι του,

λιωμένα από το πάθος της αγάπης του.